Στις 16 Ιανουαρίου 2026 η Meta απενεργοποίησε τον λογαριασμό μου στο Facebook. Χωρίς να δικαιολογήσει γιατί πέρα από το ότι ο λογαριασμός μου παρέβει τους κανόνες της Meta.
Έκανα ένσταση την ίδια ημέρα.
Για σχεδόν επτά μήνες η απάντηση ήταν μία: «Η ένστασή σας βρίσκεται υπό εξέταση».
Facebook, Instagram, Threads παρέμειναν αποκλεισμένα. Οι επικοινωνίες με τη Meta χωρίς ουσιαστική απάντηση. Η συστημένη επιστολή προς τη Meta Platforms Ireland Limited στην Ιρλανδία χωρίς καμία απάντηση.
Απευθύνθηκα στην ΕΕΤΤ (Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων) στο πλαίσιο του νόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Digital Services Act (Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες). Η υπόθεση διαβιβάστηκε στην αρμόδια ιρλανδική αρχή καθώς εκεί έχει την έδρα της η Meta.
Και τότε, ως εκ θαύματος, η Meta έστειλε απάντηση: Ο λογαριασμός μου απενεργοποιήθηκε οριστικά.
Με ποια κατηγορία; Εδώ είναι η μεγάλη πλάκα:
«Εκμετάλλευση ανθρώπων».
Τι ...υπέροχη ειρωνεία.
Στον ψηφιακό κόσμο της Meta μπορεί να συναντήσει κανείς ρατσισμό, σεξισμό, μίσος, εξευτελισμό, απειλές και βία.
Κι όμως, η μεγάλη μάχη για την προστασία του ανθρώπου δόθηκε απέναντι σε έναν λογαριασμό που επί επτά μήνες βρισκόταν «υπό εξέταση».
Η Meta χρειάστηκε επτά μήνες να ανακαλύψει την... «εκμετάλλευση ανθρώπων».
Εμείς, πάντως, εδώ και χρόνια ζητάμε κάτι πολύ πιο φιλόδοξο από αυτό που ζητά η Meta: την κατάργηση κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Φαίνεται πως η Meta προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Θέλει να καταργήσει την εκμετάλλευση ανθρώπου από… τον χρήστη του Facebook.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.
Δεν μας είπε ποιον εκμεταλλεύτηκα, πώς, που, πότε και με ποια πράξη.
Έδωσε απλώς μια ετικέτα- κατηγορία.
Γιατί αυτό είναι το νέο μοντέλο ψηφιακής εξουσίας:
-ο αλγόριθμος αποφασίζει,
-η εταιρεία επικυρώνει,
-ο πολίτης απολογείται.
Και αν ζητήσει εξηγήσεις;
«Η απόφαση είναι οριστική».
Τόσο απλά.
Η υπόθεση πλέον βρίσκεται στις αρμόδιες αρχές.
Εγώ θα περιμένω.
Όχι μια χάρη. (Ποτέ δεν ζήτησα από κανέναν χάρη.)
Όχι μια προνομιακή μεταχείριση. (Είμαι κατά οποιονδήποτε προνομίων.)
Απλά μια εξήγηση: ποιον εκμεταλλεύτηκα, πώς, που, πότε και με ποια πράξη.
Γιατί αν η Meta θέλει πραγματικά να πολεμήσει την «εκμετάλλευση ανθρώπων», ας ξεκινήσει από το αυτονόητο: κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να καταδικάζεται από έναν αλγόριθμο χωρίς να γνωρίζει για ποιο ακριβώς «έγκλημα» καταδικάστηκε.
Και κάπου εδώ γεννιέται το πραγματικό πολιτικό ερώτημα: Ποιος προστατεύει τον άνθρωπο από αυτούς που ισχυρίζονται ότι τον προστατεύουν;
Αυτό δεν αφορά πλέον μόνο έναν λογαριασμό στο Facebook. Αφορά το τι συμβαίνει όταν οι ιδιωτικές ψηφιακές πλατφόρμες αποκτούν δημόσια εξουσία χωρίς αντίστοιχη δημόσια λογοδοσία. Και αυτό είναι ένα πολιτικό ερώτημα που αφορά όλους μας.
ΥΓ) Και μέχρι να δοθεί απάντηση, επιτρέψτε μου μια τελευταία απορία: Αν η Meta χρειάστηκε σχεδόν επτά μήνες για να αποφασίσει ότι πρέπει να προστατεύσει τον άνθρωπο από την «εκμετάλλευση ανθρώπων», ποιος θα προστατεύσει τον άνθρωπο από τη Meta;
